داداش احمد دلم برایت خیلی تنگ شده.

خیلی وقته که ازت هیچ خبری ندارم؛

و البته بی خبری را ترجیح می دهم.

من همیشه مطمئن هستم که تو سلامت و خوب هستی.

امروز یادم افتاده بود به آن زمان که در مورد تو می نوشتم.

چه روزهائی بودند آن روزها!

تو نقطهء عطفی در زندگی من بودی.

داداشی عزیزم، هرگز فراموشت نمی کنم؛

چون من پر شدم از احمد باطبی.

آلفرد یعقوب زاده:

http://www.alfredyaghobzadeh.com/

ادوارد وستون:

http://www.edward-weston.com/

سلام دوست عزیزم. می دونم که الان توی زندان هستی. سالهاست که توی زندان هستی. و همین چند وقت پیش باز تو را شکنجه دادند. نمی دونم آیا ایمیلت هنوز فعال هست یا نه. نمی دونم آیا هیچوقت می تونی ایمیلت را باز کنی و بخونی؟ اما این آرزوی من بوده که یک زمانی ایمیلت را به دست بیاورم و برایت ایمیل بفرستم. چون من همیشه بهت فکر می کنم و به یادت هستم. بارها خوانده بودم که توی انفرادی هستی و وضعیت بدی داری. ولی وقتی برای آخرین بار خواندم که تو را شکنجه داده اند خیلی گریه کردم. از اون روز به بعد من دیگه هیچ خبری را نمی خوانم. و قبل از آن هم یکسالی می شد که دیگه به اخبار گوش نمی دادم. از همان روزی که در روز عاشورا وانت سپاه یک نفر را زیر گرفت. من فقط یک آدم احساساتی هستم. همیشه دلم می خواست برات ایمیل بفرستم و بگم که یک نفر هست توی این دنیا که به یادت هست. یک نفر به غیر از آنهائی که تو را می شناسند و باهات نسبت دارند یا خبرنگارند و یا وکیل حقوقی. من همیشه به یادت هستم. همیشه دوستت دارم. و همیشه از صمیم قلبم آرزو می کنم که یک روزی بشنوم که آزاد شده ای و در یک سرزمین امن زندگی می کنی. مثل بقیهء آنهائی که آزاد و سالم هستند. امیدوارم آن روز خیلی زود از راه برسه.

 http://balatarin.com/topic/2010/11/10/1006290 

سلام بهروز جان.

می خواستم که دیگر هرگز در وبلاگم ننویسم.

اما امروز می نویسم، فقط برای تو.

امروز من فقط برای تو می نویسم برادر عزیزم.

امروز به این امید می نویسم که یک روزی آزاد شوی و این پست را بخوانی.

چون می خواهم بگویم که از صمیم قلبم دوستت دارم.

چون می خواهم بگویم که همیشه به یادت هستم.

شاید باور نکنی،

اما من همیشه به یادت هستم.

به یادت اشک می ریزم؛

و به یادت،

برایت آرزوی سلامتی و آزادی می کنم.

فکر نکن تنهائی.

من به یادت هستم.

دوستت دارم،

برادر عزیزم،

بهروز جاوید تهرانی.

لینک به منبع:

http://hra-iran.org/index.php?option=com_content&view=article&id=91:1389-01-07-11-03-59&catid=3:newsflash&Itemid=90

اطلاعیه مطبوعاتی

در ادامه سناریوی دستگاه امنیتی برای فعالان حقوق بشر و خاصه مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، تلویزیون انگلیسی زبان دولت ایران (پرس تی وی) برای چندمین بار در طی روزهای اخیر با پخش گزارشاتی، از اقدام دولت ایران برای دستگیری دو تن از مسولان مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران ‪(کیوان رفیعی و احمد باطبی) که در خارج کشور به سر می برند، از طریق پلیس بین الملل خبر داده است.

چنین ادعایی در حالی که از اساس نادرست است، شکلی از نشر اکاذیب و سوء استفاده از نام و موقعیت یک نهاد بین المللی محسوب می شود. از این رو مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران ضمن محکوم کردن سوء استفاده دستگاه امنیتی حکومت ایران از نام پلیس بین الملل در راستای منافع سیاسی، نظر به اینکه طبق پیگیریها اساساْ چنین گزارشی به پلیس بین الملل ارسال نشده است و در ضمن پیش تر نیز در مورد پرونده هایی مانند پرونده دکتر آرش حجازی، ادعاهای مقامات امنیتی ایران تکذیب پلیس بین الملل را در پی داشت و در کل ادعاهای خلاف واقع در این باب مسبوق به سابقه است.

همچنین به دلیل فقدان وجود هر گونه سندی که دستگاه امنیتی ایران بتواند حتی دستمایه مفتوح کردن پرونده ای بر علیه فعالان حقوق بشر در عرصه بین الملل قرار دهد. این مجموعه باور دارد که سوء استفاده نیروهای امنیتی از نام پلیس بین الملل و استفاده از ظرفیت رسانه ها تنها برای ایجاد رعب و وحشت و القای توانمندی دستگاه امنیتی حکومت ایران و بیان فقدان امنیت ایرانیان منتقد مستقر در خارج کشور صورت می گیرد.

این مجموعه پیش تر ضمن اعلام اینکه در حال پیگیری شکایت خود از دولت ایران است، از آمادگی اعضای خود برای حضور در هر دادگاه صالحه ای که نمایندگان دولت ایران امکان حضور داشته باشند سخن گفته بود و کماکان نیز بر همین موضوع استوار است و از آن استقبال می کند.

دبیرخانه مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران

۷ فروردین ماه۱۳۸۹

رونوشت : پلیس بین الملل (اینترپل)

انسان وقتی به وجود یک نیروی برتر اعتقاد داشته باشد و بعد آن نیرو را در درون خود حس کند، نیروئی که مسئول همه چیز اوست و این اوست که هرکاری را انجام می دهد، هم به آرامش می رسد و هم در وجود خودش یک نیروی خارق العاده ای می بیند. و من قادرم این نداهای درونی را دریافت کنم. امروز این ندای درونی به من گفت که تو هدفت را در زندگی گم کرده بودی. هدف اصلی و اساسی تو در زندگی رسیدن به آرامش است. من امروز رسیدن به آرامش را هدف اصلی ام در زندگی قرار دادم. حتی وقتی برای یک شخصی ناراحت شدم، برای یک لحظه دگرگون شدم. بعد به خودم آرامش دادم و گفتم آرام باش. تو قرار نیست برای همهء دنیا غصه بخوری. احساس می کنم امروز بزرگترین تصمیم زندگی ام را گرفته ام. هدف اصلی و نهائی من در زندگی مشخص شد؛ آرامش و فقط آرامش.

لینک به منبع:

http://hra-iran.org/index.php?option=com_content&view=article&id=90:455565&catid=3:newsflash&Itemid=90

اطلاعیه مطبوعاتی – دستگیریهای گسترده / شماره سه

مجموع اقدامات نیروهای امنیتی حکومت ایران بر علیه مدافعان حقوق بشر و خاصه مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران از اواخر بهمن ماه آغاز و در 11 اسفندماه سال جاری اوج گرفت کماکان در جریان است، این اقدامات را که نهادهای امنیتی با عناوین پرطمطراق و زردی چون “مرصاد”، “شکست ارتش سایبری آمریکا”، “پروژه براندازی حقوق بشری” و امثالهم از آن یاد کردند، مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، با یک نام و آن نیز “سناریوی دستگاه امنیتی برای فعالان حقوق بشر” خواند و طی اطلاعیه ها و کنفرانس خبری به بررسی زوایای آن پرداخت.

مدیریت این پروژه که بر عهده سپاه پاسداران در تعامل با سایر نهادهای امنیتی است، در بندهای 2 الف سپاه و 209 اطلاعات در زندان اوین جاری است. افراد بازداشت شده در سراسر کشور به این زندان منتقل شده اند و پرونده های آنان در دادسرای مستقر در زندان اوین و به دور از امکان پیگیری خانواده و وکلای آنان مفتوح است.
اکثر بازداشت شدگان در سلولهای انفرادی، بدون حق تماس با خانواده، وکلا و در معرض بدرفتاری و شکنجه روحی و جسمی به سر می برند.
بنا برگزارشات دریافتی، افراد بازداشت شده شدیداً تحت فشار هستند تا ضمن پذیرش سناریوی جاری، در تداوم سناریوها و ویدئوهایی که بر علیه مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران از رسانه ملی! پخش شد در مقابل دوربین های تلویزیونی برای بیان مطالب خلاف واقع که در تمامیت آن فعالان حقوق بشر ایرانی را نشانه می گیرد حاضر شوند.
اسامی تاکنون محرز شده بازداشت شدگان “سناریوی دستگاه امنیتی برای فعالان حقوق بشر” به شرح ذیل است (لیست به روز خواهد شد) :

1. ابوالفضل عابدینی (روزنامه نگار) – اهواز
2. سید مهدی خدایی (فعال سابق دانشجویی) – تهران
3. محبوبه کرمی – تهران
4. نصور نقی پور (روزنامه نگار و وبلاگ نویس) – قزوین
5. بهزاد مهرانی (روزنامه نگار و وبلاگ نویس) – کرج
6. میلاد ابراهیمیان (دانشجو) – تهران
7. محمد رضا لطفی یزدی (دانشجو) – مشهد
8. عبدالرضا احمدی – تهران
9. صالح شلماشی – سنندج
10. مرجان صفری – تهران
11. راضیه عالمی (دانشجو) – تهران
12. مجتبی بیات – قم
13. سمیه اجاقلو – اصفهان
14. تهمینه مومنی – ساری
15. سید سلمان حسینی – تهران
16. سپهر صوفی – کیش
17. مراد حسن لو (دانشجو) – تهران
18. نفیسه مجتهدی – تهران
19. شعله منصوری – تهران
20. دانیال صبحی (دانشجو) – تهران
21. شراره صبحی – تهران
22. مصطفی پیرعباسی – تهران
23. احمد نجف زاده – تهران
24. داور عباسی – تهران
25. پوپک ناظمی (دانشجو) – تهران
26. حسین حسین زاده – تهران
27. سجاد عالم زاده – تهران
28. محلا معین زاده (دانشجو) – تهران
29. دکتر وحید احمد فخرالدین (وکیل پایه یک و استاد دانشگاه) – اهواز
30. شهرام شکوفاییان (کارشناس کامپیوتر) – تهران
31. نیلوفر محرابی (دانشجو) – تهران
32. مجتبی گهستونی (روزنامه نگار) – اهواز
33. دکتر محمد حسن یوسف پور سیفی (تهیه کننده و کارگردان) – تهران
34. درسا سبحانی – ساری
35. لاله حسن پور (وبلاگ نویس) – تهران

همچنین تعداد دیگری از فعالان حقوق بشر بازداشت شده که دارای تاریخ بازداشت متفاوتی هستند اما در این سناریو مورد بازجویی و در معرض اتهام قرار گرفته اند عبارتند از :

1. سما بهمنی – مهاباد
2. حامد عسگري (دانشجو) – تهران
3. احسان ثابت – تهران
4. رسول بداقی (فعال صنفی) – تهران
5. علیرضا فیروزی (فعال دانشجویی) – تهران
6. رضا اکوانیان (وبلاگ نویس) – یاسوج

بنا به گزارشات رسیده از میان بازداشت شدگان مربوط به این سناریو در حال حاضر اعتصاب غذای : رسول بداقی (6 فروردین ماه سال جاری)، ابوالفضل عابدینی (11 اسفندماه  88 – زمان بازداشت) و لاله حسن پور (25 اسفندماه 88 – زمان بازداشت) محرز شده است.

 مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران طی گزارشات و اطلاعیه های آتی به جزئیات بیشتری از سناریوی جاری و وضعیت افراد بازداشت شده که تنها به جرم فعالیت های انسان دوستانه در معرض خطر قرار گرفته اند خواهد پرداخت.

 دبیرخانه مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران

8 فروردین ماه 1388