صفحات خالی

شمایل

من يك انسان هستم.

داداش گلم، هرگز فراموشت نمی کنم

داداش احمد دلم برایت خیلی تنگ شده.

خیلی وقته که ازت هیچ خبری ندارم؛

و البته بی خبری را ترجیح می دهم.

من همیشه مطمئن هستم که تو سلامت و خوب هستی.

امروز یادم افتاده بود به آن زمان که در مورد تو می نوشتم.

چه روزهائی بودند آن روزها!

تو نقطهء عطفی در زندگی من بودی.

داداشی عزیزم، هرگز فراموشت نمی کنم؛

چون من پر شدم از احمد باطبی.


دسته‌بندی شده در: Uncategorized

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌واره‌ی وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

دنبال‌کردن

هر نوشته‌ی تازه‌ای را در نامه‌دان خود دریافت نمایید.