مستأجران کوچک آپارتمان ما

 

صاحب طبقهء بالائی آپارتمان ما مستأجران جالبی پیدا می کند.

تا پارسال واحد بالائی به خانواده ای اجاره داده شده بود که دو پسر کوچک داشتند. پسر دومی تنها دو سال داشت. از اولی خوشگلتر بود، کلی هم ناز و ادا داشت. اینقدر که من واقعاً شک کرده بودم که یک گی باشد. برای ما ناز می کرد و اداهای دخترانه در می آورد. همیشه آرزو داشتم وقتی بزرگ شد ببینم چه سبک زندگی ای را برای خود برگزیده است.

از حدود یکسال پیش مستأجر جدیدی ساکن واحد بالائی شده که یک پسر فوق العاده باهوش دوساله دارد. اگر پسر مستأجر قبلی ناز و ادا داشت، این آقا کوچولو علناً دوست دارد آرایش کند و می گوید من دخترم.

یک روز نشسته بودم که این کوچولو سرزده به خانهء ما آمد و با خوشحالی گفت ببین بیبیل دارم. پدرش برای او با مداد ریش و سبیل گذاشته بود. جالب این بود که این پسر کوچولو سریع به اتاق خواهرم رفته و رژ لب خواهرم را برداشت. گفتم دوست داری آرایش کنی؟ جواب مثبت داد و من او را یک آرایش درست حسابی کردم. شب به مادرش گفتم به زور می خواهید بچه را مردش کنید، آقا دوست دارند خانم کوچولو باشند.

بعدها فهمیدم که در برابر به قول خودش بیبیلهایی که پدرش برایش می گذارد مقاومت می کند. اما تمام لوازم آرایش مادرش را خراب کرده.  

دفعهء قبل لاک ناخن خواهرم را برداشته بود. خواهرم به او گفت مگه تو دختری که می خواهی لاک بزنی؟ گفت: من دخترم. من لاک می خواهم. من دخترم. به خواهرم گفتم ناخنهایش را لاک بزن. وقتی دوست دارد برایش لاک بزن.

الان هم باز به منزل ما آمده. صدایش را از پشت در اتاقم می شنوم. از خواهرم خواسته تا به او رژ لب بزند. خواهرم طبق معمول دارد از او می پرسد مگه تو دختری؟ و او طبق معمول جواب می دهد: من دخترم، می خواهم، من دخترم.

 

دسته‌بندی شده در: Uncategorized